Oude Testament

Nieuwe Testament

Kerkelijk jaar

Onderwerpen

Categorie

Bron

It is written - homiletische gedachten bij lijdenspreken

[1] What is sacred for you?

De Britse journalist Elizabeth Oldfield heeft een interessante podcast-serie (The Sacred Podcast). Met een breed scala aan personen uit het Britse publieke leven, (verschillend qua godsdienst, komaf, oriëntatie en werk) voert ze een open gesprek, en dat gesprek begint steeds eenvoudigweg met de vraag ‘What is sacred for you?’ Als je die vraag stelt, opent zich vrijwel altijd een goed gesprek waarbij veel op tafel komt: waar je voor leeft, wat je getekend heeft, wat je per se niet wil, wat je drijft.

Er zit een inspirerende gedachte achter die serie: In een gepolariseerd klimaat, waarin mensen elkaar etiketteren en amper meer toegang krijgen tot de diepere waarden in het leven van een ander, stelt zij open vragen en voel je iets van oprechte nieuwsgierigheid. In haar visie is het belangrijk hoe mensen zich in public conversations laten zien. Of ze waarachtig zijn, bijvoorbeeld, en kwetsbaar, of ze iets durven laten zien van hun vragen en impasses.

Zulke gesprekken, public conversations, zijn behulpzaam voor luisteraars, zegt Oldfield, om contact te krijgen met het rafelige in zichzelf, en contact te maken met de werkelijke ander: ‘Public stories and public conversations form us.’

Dat is een intrigerende observatie, zeker ook als het gaat om het lijdensevangelie. In de kerk vertellen we rond Pasen een public story vol rafeligheid en failure. In die geschiedenis vallen gelovigen en niet-gelovigen tegen: ze verraden hun idealen, grootspraak loopt leeg, volgelingen blijken zich binnen no time tot de vluchtende meute te bekennen, het recht wordt verbogen, de vox populi krijgt demonische trekken en het religieuze leiderschap geeft een bittere nasmaak.

Deze geschiedenis is niet vooral een guilt trip. Het is meer een Geschichtsschreibung gegen sich selbst, vind ik. Dat is een term van Gregor Taxacher, en die gebruikt hij om de bijbelse geschiedschrijving te typeren. Dat is geen parmantige vertelling van gelovige goedwillende mensen, nee: de geschiedschrijving in de Bijbel is uniek omdat ze het eigen falen van het eigen volk tot God documenteert.

Je moet dus eigenlijk eens beseffen hoezeer ook de lijdensgeschiedenis in het Evangelie als public story an sich al tegendraads is. Hier geen wegretoucheren van rafeligheid, geen hooghouden van status, geen trots op de eigen geschiedenis, geen ‘Make the Church great again’. Nog fascinerender: hier is de failure niet per se negatief, maar ze is op de één of andere manier onderdeel van de hoop.

Daar zit het eigene van dit Evangelie. Het is een demasqué van mensen, van instituten en images. Iedereen die in

...

Log in of registreer gratis om verder te lezen.

Om verder te gaan heb je een account nodig.
Met een account heb je direct een maand gratis toegang, zonder verplichtingen.

Ik wil een account aanmaken

Met een account heb je direct een maand gratis toegang tot honderden preekschetsen, artikelen en nog veel meer.

Account aanmaken

Ik heb al een account

Heb je al een abonnement?
Log dan hieronder in.

Inloggen